Archive Page 3

Flauelsbylting með bros á vör

Besti flokkurinn er ekki Gullotine, en gerir sama gagn.

Óheilindi og andleysi íslenskra stjórnmála er ófreskja sem leitt hefur móðuharðindi yfir samfélag okkar. Höggvum af henni hausinn.

Setjum X við Æ flauelsbyltingardaginn 29. maí.

Facebook

Öfgar í Reykjavík

Á Eyjan.is talar Orðið á götunni um öfgakennt ástand í Reykjavík vegna gengis Besta flokksins. Það er alls ekki svo.

Öfgar í Reykjavík fælust í því að kjósa yfir sig stjórnmálaflokka sem leitt hafa hörmungar yfir íslenskt samfélag, flokka sem telja sjálfsagt að þeir haldi völdum í kjölfarið og arki áfram sama veg.

Ósvífni þessarar valdaeinokunarklíku er svo grimm að hún æpir og gólar sem einn maður yfir framboði almennra borgara í Reykjavík. Rétt eins og það væri stórkostlegt tilræði við lýðræði í landinu.

Flestir eru sem betur fer farnir að sjá í gegnum vanhæfnina, spillinguna og óheilindin. Þeir setja X við Æ 29. maí. Það eru öfgar að kjósa enn yfir sig flokka sem sigldu hér öllu í strand, hafa engu gleymt og ekkert lært.

Facebook

Hvað er svona fyndið?

Mörður Árnason, varaþingmaður, gefur lítið fyrir opinber prófkjörsuppgjör frambjóðenda, ef marka má bloggpistil hans frá 30. nóvember á síðasta ári:

„Ríkisendurskoðun hefur birt niðurstöðurnar úr prófkjörsuppgjörunum sem frambjóðendur sendu henni í haust. Allir sem þekkja til sjá að þær eru samsafn af bröndurum.“

Það tók mig tíma að játa fyrir sjálfum mér að ég skildi ekki brandarana. Áttaði mig ekki á gríninu. En nú vil ég, sem almennur kjósandi, fá útskýringu hjá einhverjum af þeim öllum sem til þekkja.

Hvað er svona fyndið við pófkjörsuppgjörin?

Facebook

Almannatengill Björgólfs á Alþingi

Það væri ósiðlegt af íslenska ríkinu, fyrir hönd þjóðarinnar, að taka við gjöfum frá manni sem á yfir höfði sér sakamál og skaðabótamál vegna efnahagshruns landsins. Reyndar yfirgengileg siðblinda.

Ef yfirvöld geta ekki stöðvað umsvif þessa fjárglæframanns eftir löglegum leiðum, þá hirði hann allan sinn ávinning sjálfur. Það er ekki Alþingis að bæta ímynd Björgólfs Thors Björgólfssonar.

Er Skúli Helgason, formaður iðnaðarnefndar Alþingis, orðinn almannatengill Björgólfs Thors. Er þingmaðurinn eitthvað verri?

Sjá tilkynningu Skúla Helgasonar um þjóðargjöfina: http://www.pressan.is/pressupennar/Lesa_Skula_Helgason/gagnaversfrumvarp-samthykkt-i-idnadarnefnd

Facebook

Eiga þau engin uppörvandi svör?

Robert Z. Aliber, prófessor emeritus við háskólann í Chicago, lét fræg orð falla um íslensk stjórnvöld fyrst eftir hrunið. Hann sagði að nýir leiðtogar sem væru valdir af handahófi úr símaskrá gætu tæplega valdið jafn miklum efnahagslegum glundroða og þau sem þá voru við völd. Nú hefur liðið verið endurnýjað, að hluta. Má maður samt vonast eftir nýrri hugsun, breytingum sem gefa almenningi von? Ef ekki, þá þurfa Framsóknarflokkur og Sjáflstæðisflokkur aðeins að bíða. Völdin munu falla þeim í hendur.

Mögnuð skýrsla rannsóknarnefndar Alþingis liggur fyrir og nú hyggjast stjórnmálamenn taka við. Þeir hljóta að spyrja sig hvað sé mikilvægast fyrir íslenskt samfélag þegar verstu grunsemdir almennings um stjórnmál landsins, stjórnsýslu og viðskiptalíf hafa verið staðfestar. Svörin liggja raunar fyrir í aðalatriðum. Hér þarf í fyrsta lagi að endurheimta traust á ríkisvaldinu. Í öðru lagi þarf að gera einarðlega upp við hið fjárhagslega, pólitíska og siðferðilega þrot sem landinu var stefnt í. Í þriðja lagi þarf að leggja grunn að heilbrigðu samfélagi. Þetta þrennt hangir órjúfanlega saman.

Endurheimta þarf lágmarkstraust á ríkisvaldinu strax. Til að það megi verða þurfa fulltrúar  á Alþingi að sýna – á afgerandi hátt – að þeir geti brugðist við skýrslu rannsóknarnefndarinnar með hagsmuni almennings að leiðarljósi.

Mikilvægt skref var stigið strax eftir að stjórn Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar var hrakin frá völdum, þegar þau Ragna Árnadóttir og Gylfi Magnússon voru fengin til að taka sæti í ríkisstjórn. Það var gert til að auka tiltrú almennings á stjórninni. Nú er tímabært að ganga alla leið. Þingmenn Samfylkingar og Vinstri grænna eiga að hafa forgöngu um að setja saman ríkisstjórn sem skipuð er fólki sem ekki á sæti á Alþingi og stendur utan stjórnmálaflokka. Með öðrum orðum, koma á ríkisstjórn sem almenningur getur treyst og borið virðingu fyrir. Nóg er af trúverðugu fólki úti í samfélaginu en Alþingi býr við fordæmalaust vantraust. Það er bláköld staðreynd sem þingmenn verða að horfast í augu við. Rakið er að óska eftir því að þau sem sátu í rannsóknarnefnd Alþingis taki sæti í ríkisstjórn. Páll Hreinsson, Sigríður Benediktsdóttir og Tryggvi Gunnarsson hafa áunnið sér traust og virðingu almennings og þekkja ástand samfélagsins betur en flestir aðrir.

Ríkisstjórn af þessu tagi myndi kallast utanþingsstjórn, en hún væri allt annars eðlis en utanþingsstjórnin sem sat hér á stríðsárunum og var skipuð fólki sem Sveinn Björnsson ríkisstjóri (síðar forseti) hafði velþóknun á. Sú stjórn kom til vegna þess að flokkunum á Alþingi hafði mistekist að mynda ríkisstjórn. Utanþingsstjórnin sem hér um ræðir yrði sett saman að frumkvæði meirihluta Alþingis og án afskipta forseta Íslands, nema að formi til líkt og venjulega.

Utanþingsstjórnin fengi ákveðinn tíma til að sinna tilteknum verkefnum sérstaklega: Neyðarráðstöfunum fyrir heimilin í landinu, uppgjöri við hrunið, endurskipulagningu stjórnsýslunnar og undirbúningi stjórnlagaþings. Allt eru þetta lífsnauðsynleg verk sem almenningur treystir stjórnmálaflokkunum ekki til þess að vinna sómasamlega.

Flestir jánka því að hugmyndin um slíka utanþingsstjórn sé góð en fæstir hafa trú á að núverandi fulltrúar á Alþingi séu líklegir til þess að koma á slíkri stjórn. Þá liggur beinast við að spyrja hvort íslensk stjórnmál eigi engin uppbyggileg svör við skýrslunni, hvort þaðan sé engra nýmæla að vænta? Ef svo er, hvað er þá til ráða?

Stjórnmálamenn hafa nú tækifæri til að koma á starfhæfri ríkisstjórn sem fólk treystir og viðurkenna  um leið ábyrgð sína með því að stíga til hliðar. Það væri þýðingarmikill áfangi í að endurheimta traust og virðingu Alþingis. Þannig yrði jafnframt hægt að endurvekja traust umheimsins á íslenskum stjórnvöldum og stjórnmálamönnum.

Allt veltur á því að þingmenn Samfylkingar og Vinstri grænna, og ef til vill fleiri þingmenn, þekki sinn vitjunartíma.

P. S.

Ruglingur er með heitin þjóðstjórn og utanþingsstjórn, en þetta eru söguleg fyrirbrigði. Til einföldunar má segja að þjóðstjórn  sé stjórn allra flokka á Alþingi þar sem ráðherrar eru jafnframt þingmenn. Utanþingsstjórn er stjórn sem situr í umboði Alþingis en ráðherrar koma ekki úr röðum þingmanna.  Í reynd er þetta örlítið flóknara. Ríkisstjórn sem var mynduð hér árið 1939 vegna yfirvofandi styrjaldar í Evrópu, af Sjálfstæðisflokki, Framsóknarflokki og Alþýðuflokki, kallaði sig þjóðstjórn. (Sósíalistaflokkurinn var hafður útundan, en hinir flokkarnir þrír, lýðræðisflokkarnir eins og þeir kölluðu sjálfa sig, töldu hann ekki með þjóðinni). Þingmenn gengdu ráðherraembættum í þeirri stjórn, eins og venja er til. Reynt var að mynda þjóðstjórn allra fjögurra flokkanna árið 1944, en án árangurs. Utanþingsstjórn var stjórnin kölluð sem sett var saman af Sveini Björnssyni ríkisstjóra (síðar forseta) árið 1942.  Sú stjórn sat fram í október árið 1944 og var eingöngu skipuð mönnum sem ekki áttu sæti á Alþingi, en voru reyndar gamlir refir úr stjórnmálum og viðskiptum. Í daglegu tali var hún kölluð Coca Cola-stjórnin.

Facebook

Íslensk rökræða um siðferði

Dæmigerð íslensk rökræða um siðferðileg álitamál fer oftar en ekki út um þúfur. Maður hefur ekki fyrr lýst vanþóknun sinni á breytni einhvers en sagt er við mann:

Ert þú eitthvað betri sjálfur? Hefðir þú ekki gert nákvæmlega það sama í hans sporum?

Örugglega. En umræðu um rétt og rangt er þar með lokið.

Facebook

Steinrunnin á Alþingi

Rifjast nú upp fyrir mér undrunarsvipurinn sem færðist yfir andlit Ceausescus um leið og hann varð að steini. Traust almennings var þorrið. Jafnvel einræðisherrar lifa það ekki af.

http://www.youtube.com/watch?v=zrQaPPETpR4

Stjórnmálamenn magna nú reiðina í garð Alþingis sem aldrei fyrr. Er ábyrgðarleysi þeirra takmarkalaust?

Facebook



%d bloggurum líkar þetta: